มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ 125/502 ถนนพลพิชัย อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา 90110 เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกของภาคใต้ และเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของเมืองไทย (ตามที่เขาว่ากัน) มีการเปิดหลักสูตรระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอก นักศึกษาส่วนใหญ่จะเป็นเด็กทางภาคใต้
มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ เดิมชื่อวิทยาลัยเมืองหาดใหญ่ มีนักศึกษาไม่น้อยที่ทำชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัยทั้งในด้านกีฬา และการประกวดแข่งขันต่างๆ อาทิเช่น การแข่งขัน MOS Olympic (การแข่งกันของ Microsoft) คนทีวีปี 5 ของบริษัทสิงห์คอร์เปอร์เรชั่น การแข่งกันดนตรีสากล ฯลฯ จนเป็นที่คุ้นหูคุ้นตาของวงการศึกษาของไทย ผมก็คนหนึ่งที่เคยผ่านการศึกษา ณ ที่นี้ ใช้เวลากับมหาวิทยาลัยแห่งนี้มา 2 ปี พบเจออะไรมามากมาย ทั้งในสิ่งที่ดีๆ และในสิ่งที่ไม่ค่อยจะดี
อย่างที่กล่าวมาข้างต้นว่า “อะไรๆ ที่…มหาวิทยาลัยหาดใหญ่” ในเมื่อมีสิ่งที่ทำชื่อเสียงให้แก่มหาวิทยาลัยแล้ว ก็ย่อมมีด้านมืดแต่ปกปิดไว้ด้วยการไม่นำออกจากรั้วมหาวิทยาลัย มา ณ จุดนี้ถ้าจะไม่กล่าวถึงสักเล็กน้อยประเด็นนี้ก็น่าจะกล่อย ฉะนั้นจะขอยกมาสักประเด็นสองประเด็นก็แล้วกันครับ
เรื่องแรกที่ผมประสบมากับตัวเองก็คือ “เรื่องของการเงิน” เงินถือเป็นปัจจัยหลักในการศึกษาของมหาวิทยาลัยเอกชน ค่าเล่าเรียนแต่ล่ะปีการศึกษาย่อมสูกกว่ามหาวิทยาลัยของรัฐบาลอย่างเห็นได้ชัด การเรียกเก็บเงินจากนักศึกษา ไม่ว่าจะเป็นค่าโน้นค่านี้ ก็จะมีกำหนดวันจ่ายเงินที่แน่นอน จ่ายช้ากว่าที่ทางมหาวิทยาลัยกำหนดก็โดนค่าปรับอีก บีบรัดนักศึกษาทุกช่องทางจนไม่เปิดช่องให้หายใจ แต่ในทางกลับกันเมื่อนักศึกษาได้รับทุนจากมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยจะไม่วางกำหนดการวันเวลาที่แน่นอนในการจ่ายเงินให้แก่นักศึกษา เมื่อติดต่อสอบถามไปทางฝ่ายการเงิน ฝ่ายการเงินก็จะอ้างโน้นอ้างนี้เช่นเดียวกัน บอกกับนักศึกษาแบบผ่านๆ บอกให้มาติดต่อใหม่ ผ่านไปหนึ่งเดือนกลับไปสอบถามใหม่ เรื่องก็ยังไปไม่ถึงไหน ทำไมการจ่ายเงินให้แก่นักศึกษาถึงทำได้ยากกว่านักศึกษาจ่ายเงินให้กับมหาวิทยาลัย หรืออาจเป็นเพราะทางมหาวิทยาลัยไม่ได้คำนึงถึงสภาวะทางการเงินของนักศึกษา คิดว่านักศึกษาจะต้องมีเงินอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง (นักศึกษานะ ไม่ใช่ 7 11)
อีกประเด็นหนึ่งคือเรื่องของการให้บริการแก่นักศึกษา ทางมหาวิทยาลัยได้จัดให้มีศูนย์กลางในการให้บริการนักศึกษา อย่างที่นักศึกษารู้จักกันในนามก็คือ SOS (Student One Stop Service) เป็นจุดให้บริการแบบครบวงจร ไม่ว่าจะติดต่อธุระเรื่องใด (ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ) แต่เมื่อเดินเข้ามาแล้วกลับไม่เป็นเหมือนอย่างที่โม้เอาไว้ว่า สะดวก รวดเร็ว แต่บุคลากรมีไม่เพียงพอต่อการให้บริการ ทำให้ผู้ที่มาติดต่อธุระต้องนั่งเสียเวลารอถึง 3 ชั่วโมง/คน/เรื่อง แล้วมันจะรวดเร็วยังไง หรือว่า 3 ชั่วโมงยังถือว่าเร็ว 
อีกสักประเด็นสั้นๆ เรื่องของสถานที่จอดรถของนักศึกษา บอกตรงๆว่าไม่ไม่เพียงพอจริงๆ ในเมื่อมีที่จอดรถไม่เพียงพอนักศึกษาจึงมีความจำเป็นที่จะต้องล้ำเส้นเข้าไปจอดรถในส่วนของคณะบดี(ของภาควิชาหนึ่ง) กันบ้าง ทั้งๆที่คณะบดีไม่ค่อยจะมาทำงานหรอก แต่เกิดวันดีคืนดีมาทำงาน รถ(มอเตอร์ไซค์)ของนักศึกษาที่จอดล้ำเส้นจะโดนล็อกล้อทันที คณะบดีรับเงินเดือน นักศึกษาจ่ายค่าเทอม แต่ยังไงเสียนักศึกษาก็ต้องรับกรรมที่ก่อไป เพราะว่าคณะบดีไม่ยอม ฮ่าๆๆๆ อันที่จริงเรื่องแค่นี้เจือจุนกันสักนิดสักหน่อยก็ได้ ไม่ต้องถึงขั้นว่าจ่ายค่าปรับ ถูกตัดคะแนน พูดกันดีๆก็เข้าใจ ขอแค่ให้พูด และถ้าจะกล่าวว่า เรื่องเงินมาก่อนเรื่องการศึกษาก็ไม่น่าจะผิด เพราะว่าการศึกษาในบ้านเราปัจจุบันนี้ถือเป็นธุรกิจไปเสียแล้ว
ผมพูดไปก็แค่นั่นแหล่ะครับ ผ่านมาก็ผ่านไป เสียงเล็กๆอย่างเสียงของผมคนเดียวอาจจะไม่ช่วยอะไรๆให้ดีขึ้นมาได้ แต่ขอแสดงความคิดความเห็นในฐานะลูกค้าคนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแห่งนี้
